Najstarsza
część zamku górnego w południowej części wzgórza, pochodzi z I poł.
XIII w. Była to murowana strażnica chroniąca komorę celną na szlaku
do Węgier. Z tego okresu pochodzi odnaleziony piec hutniczy i
wyroby płatnerzy oraz prawdopodobnie resztki cylindrycznej wieży
odkrytej przez archeologów. Na ślady jeszcze starszej palisady
natrafił Gabriel Leńczyk, co świadczy iż drewniana warownia stała
tu już za pierwszych Piastów. Według legendy wzniósł ją jeden z
wojów Mieszka I - Dobek, który wraz z synami przybył w te
strony.
• 1311 r. - na zamku
przebywał król Władysław Łokietek
• 1362 r. - wzmianka o
dobczyckim założeniu zamkowym w dokumentach. W tym okresie, za
Kazimierza Wielkiego, zamek został rozbudowany, być może już wtedy
powstał zamek dolny. Także miasto otoczono murem, który zastąpił
dotychczasową palisadę
• lata 1378-1417 -
najstarszymi dzierżawcami starostwa dobczyckiego byli: kupiec
krakowski, bankier i zaufany Kazimierza Wielkiego - Mikołaj
Wierzynek później podkanclerzy i starosta krakowski - Klemens z
Moskorzewa
• 1390 r. - król
Władysław Jagiełło nakazał konserwację zamku, przekazując dochody z
żup wielickich na ten cel
• 1398 r. - w zamku
przebywał król Władysław Jagiełło z żona Jadwigą co zostało
upamiętnione herbem Jagiellonów przed wejściem do kaplicy
• od
1417 r. - syn Klemensa z Moskorzewa - Marcin powinien odziedziczyć
starostwo, jednak ze względu na "niegodziwe wybryki i zuchwalstwa"
wyrokiem sądu królewskiego pozbawiono go dzierżawy (m.in. w 1411 r.
napadł i złupił Dobczyce) . Następnymi dzierżawcami zamku byli:
Zbigniew z Brzezia, Mikołaj z Brzezia, Piotr z Kamieńca, Stanisław
Lanckoroński, Stanisław Czerny z Witowic, Hieronim Bużeński,
kolejny Piotr z Kamieńca, Seweryn Boner.
• 1585 r. - król Stefan
Batory, potrzebując gotówki, przekazał Dobczyce za pokaźną sumę
Sebastianowi Lubomirskiemu co rozpoczęło okres świetności zamku.
Rozbudowano zamek dolny i przeprowadzono przebudowę całości w
renesansową rezydencję
• I
poł. XVII w. - starostą był Stanisław Lubomirski, który po
rozbudowie zamku w Wiśniczu, przebywał głównie tam, jednak w
Dobczycach rezydowała jego żona Zofia z Ostrogskich. Tu wychowywała
dzieci. W zamku kazała m.in. wykuć studnię, wybudować kaplicę oraz
wzbogacić wieżę o zegary
• 1611 r. - w zamku
odbyło się huczne wesele Barbary Lubomirskiej i Jana
Zebrzydowskiego, starosty lanckorońskiego
• 1649 r. - po
Lubomirskich, Dobczyce na prawie 100 lat przejął ród Jordanów.
Najpierw podkomorzy krakowski Michał Jordan (przeprowadził on
odbudowę murów zamkowych), później kasztelan wojnicki i bracławski
- Franciszek i jego syn Michał Jordan
• 1655 r. - w czasie
"potopu" zamek został najechany przez Szwedów. 2 lata później
zaatakowały go oddziały siedmiogrodzkie Jerzego Rakoczego idące z
pomocą Szwedom. Mimo to zamek nie ucierpiał, aż tak bardzo jak inne
polskie warownie
• 1702 r. - ponowny
najazd Szwedów doprowadził miasto do upadku. Zamek także
pozostawili w opłakanym stanie, choć nadal był zamieszkiwany przez
kolejnych starostów Andrzeja Moszyńskiego i Walentego
Dobrzyńskiego
• 1782 r. - zamek został
opuszczony
• lata 1830-1834 - z
rozebranych murów zamkowych postawiono nieopodal stojący do dziś
kościół, oraz domy pod Górą Zamkową. Cegły i kamienie z zamku
zawędrowały aż do Krakowa, gdzie były wykorzystywane przy budowie
Wałów Wiślanych. Ruiny zamku zostały całkowicie zagruzowane,
zarośnięte roślinnością i powoli znikały z powierzchni ziemi.
Później miejscowa ludność traktowała ten teren jako
pastwisko
• XIX w. - przy zamku
działał kamieniołom. W wyniku jego pracy osunęła się zachodnia
część zamku dolnego
• 1900 r. - Grono
Konserwatorów Galicji Zachodniej doprowadziło do objęcia ochroną
ruin, a rok później rozpoczęto prace archeologiczne i
zabezpieczające
• 7.11.1960 r. -
rozpoczęto odgruzowywanie zamku i kolejne prace archeologiczne.
Ogromne zasługi dla odsłonięcia zamku miał miejscowy nauczyciel
Władysław Kowalski, który został później kustoszem zamkowego
muzeum
• 1964 r. - otworzono
muzeum